YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/31068
KARAR NO : 2015/39950
KARAR TARİHİ : 14.12.2015

Tebliğname No : 4 – 2012/214259
MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/04/2012
NUMARASI : 2012/176 (E) ve 2012/669 (K)
SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, katılan H.. A.. ile boşandığı, Hava’nın babası katılan H.. A..’nın yanında kalmaya başladığı, olay günü sanığın konuşmak için Hava ve Hüseyin’in oturduğu eve gittiği, çaldığı kapının açılmaması üzerine yanında getirdiği bidonun içinde bulunan ve TCK’nın “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde düzenlenen yakıcı özellikte maddelerden olan ve bu nedenle silah niteliğinde bulunan mazotun iki litresini, korkutmak amacıyla katılanların evinin dış kapısının önüne döktüğü, mazotun bir kısmının katılanların evinin iç kısmına doğru aktığı, bunun üzerine zaman kazanmak isteyen katılanlardan Hüseyin’in sanık ile konuşmayı kabul ederek sanığı bahçeye yönlendirdiği ve bu esnada sanığın, katılanların şikayeti üzerine olay yerine gelen polislerce bahçe içinde yakalandığı olayda, sanığın eyleminin TCK’nın 106/2-a maddesine uyan tehdit ve 170/1-a maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, fakat TCK’nın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile aynı Kanunun 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesindeki tehdit ve 170/1-a maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık O.. O..’un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.