YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26636
KARAR NO : 2015/40429
KARAR TARİHİ : 21.12.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/307002
MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/06/2011
NUMARASI : 2009/310 (E) ve 2011/148 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklar A.. K.. ve A.. K..’a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanıklar hakkında TCK’nın 53 maddesi gereğince belli haklardan yoksunluk kararı verilmemiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle dikkate alınmak suretiyle bu maddenin infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,
Anlaşıldığından sanıklar A.. K.. ve A.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık M.. K.. hakkındaki hükme gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanığın, adli sicil kaydındaki ilamlardan birinin verildiği tarih itibariyle kesin olması ve CMUK 305 maddesi gereğince tekerrüre esas alınmasının mümkün olmaması, tekerrüre esas alınan eski mahkumiyet kararının ise TCK’nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçu olması, bu suçun 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b)Hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK’nın 53/1. maddesindeki belli haklardan yoksunluk tedbirine hükmolunmaması,
Kanuna aykırı ve sanık M.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.