YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1441
KARAR NO : 2015/7826
KARAR TARİHİ : 30.06.2015

Tebliğname No : 14 – 2012/242966
MAHKEMESİ : Kapatılan Zile Sulh Ceza Mahkemesi (Zile Asliye Ceza Mahkemesi)
TARİHİ : 26.06.2012
NUMARASI : 2011/358 Esas, 2012/264 Karar
SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın bir suç işleme kararının icrası değişik zamanlarda kullandığı telefonla katılanı arayıp cinsel içerikli sözler söylemek suretiyle taciz ettiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, TCK’nın 105/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, koşulları oluştuğu halde zincirleme suça ilişkin aynı Kanunun 43/1. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması sonucunda eksik ceza tayini ve sanık hakkında eylemine uyan TCK’nın 105/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken anılan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik cezalar olarak yer alıp mahkemece takdiren hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK’nın 105/1,62/1. maddelerine göre belirlenen 2 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanunun 50/2. maddesinin amir hükmüne aykırı olacak şekilde 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasıyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda aynı maddenin altıncı bendindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “sanığa hükmolunan sonuç ceza adli para cezası olduğundan CMK’nın231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki kanuna aykırı gerekçeyle anılan hükmün uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.