YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13825
KARAR NO : 2015/11204
KARAR TARİHİ : 12.10.2015
MAHKEMESİ : Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 24/04/2014
NUMARASI : 2012/6-2014/304
Davacılar Y.. Ş.. ve diğeri vekili Avukat Kamuran tarafından, davalılar Z.. Ş.. ve diğeri aleyhine 04/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların, davacı Y.. Ş..’e yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların, davacı K.. Ş..’e yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dava, kasten yaralamadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, tarafların akraba olduğunu, miras meselesi yüzünden aralarında anlaşmazlık olduğunu, olay günü de murislerinden kalan eve gittiklerinde davalıların sopa ve çekiçle saldırdığını ve davacı Y.. Ş..’in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralandığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.
Davalılar, Kezban Şeker’in olayla hiçbir ilgisinin olmadığını, kendisinin ev hanımı olduğunu, davacılardan Yusuf’un darp edilmesi sebebiyle evde kalarak kocasına bakmasının kendisini zarara uğratmayacağını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece; davacı K.. Ş..’in de darp olayından maddi ve manevi olarak etkilendiği gerekçesiyle davanın bu davacı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu 41. maddesinde; gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahsın o zararı tazmine mecburdur olduğu, 47. maddesinde ise hakimin, hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölünün ailesine manevi zarar namiyle adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebileceğine dair düzenleme yapılmıştır. Anılan yasa maddelerinde haksız fiil failinin gidermesi gereken zararın kimleri kapsadığı açıkça düzenlenmiştir.
Davaya konu olayda; davacı K.. Ş..’e karşı davalıların etkin bir eylemi olmamıştır. Mahkemece istemin davacı K.. Ş.. yönünden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile salt diğer davacının eşi olmasından dolayı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların davacı Y.. Ş..’e yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.