YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9461
KARAR NO : 2015/31768
KARAR TARİHİ : 14.12.2015
Tebliğname No : KD – 2015/369947
Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık E.. K..’ın 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine ilişkin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2012 gün ve 2012/125 esas 2012/286 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebinin, süresinden sonra yapıldığından bahisle reddine dair mahkemenin 03.01.2014 tarih ve aynı sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi sonucunda; Dairemizin 14.03.2014 gün 2014/7717 Esas, 2014/4760 sayılı ilamı ile “sanığın hükümden sonra İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2014 tarih ve 2012/125 esas sayılı yazı ekinde gönderdiği 06.03.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesine” ilişkin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.12.2015 gün ve 11-2015/369947 sayılı yazı ile sanığın 06.03.2014 tarihli feragat dilekçesinin mahkemece verilen temyize konu 03.01.2014 tarihli ek karara ilişkin olmadığı aynı mahkemenin sanığın yargılanmanın yenilenmesi talebi hakkında itirazı kabil olmak üzere verdiği 29.01.2014 tarih 2012/125 Esas, 2012/286 sayılı ek karara ilişkin olduğundan temyize konu 03.01.2014 tarihli ek kararın 17.02.2014 gün ve 2014/54767 sayılı tebliğname gereğince incelenip karar verilmesi gerektiğinden bahisle itiraz edilmekle, Dairemize gönderilen dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda; itiraz nedenlerinin yerinde olduğu anlaşılmakla, itirazın kabulüne, Dairemizin 14.03.2014 gün ve 2014/7717 Esas, 2014/4760 Karar sayılı ilamın kaldırılmasına karar verilip gereği görüşüldü:
Sanığın yokluğunda verilip sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda mernisde kayıtlı adresine 29.11.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 06.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 03.01.2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.