YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/14747
KARAR NO : 2015/43191
KARAR TARİHİ : 01.10.2015

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/02/2003 tarih ve 2013/2048 soruşturma no’lu iddianamesi ile sanık … hakkında yağma suçundan kamu davası açıldığı, … Çocuk Ağır Ceza Mahkmesinin 2013/69 Esas 2013/57 Karar sayılı dosyası üzerinden yargılama yapıldığı, 25/02/2013 tarihli kararıyla dosya ile birleştiği, ancak sanık hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca anılan suç ve sanık hakkında zamanaşımı içinde olumlu ya da olumsuz bir kararın mahkemesinden alınması mümkün olup; sanık …’in ise yağma suçunu silahla, kendisini tanınmayacak bir hale koyarak, birden çok kişi ile birlikte ve iş yerinde işlediği oluşa uygun olarak karar yerinde benimsendiği halde, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (c ) bendinin yanı sıra (d) bendinin kararda gösterilmemesi de; yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar Mehmet ve Eşref hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan, Musa hakkında ise yağma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararda yargılama giderinin 1.548,50 TL olarak belirtildiği, ancak ayrıntısına ve tahsiline ilşkin her

hangi bir açıklamanın yer almadığı, dosya incelendiğinde ise sanık Musa’nın sebep olduğu giderin 118,00 TL olduğu, ayrıca zorunlu müdafi ücretinin sanıktan tahsiline hükmedildiği, TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin yargılama giderine dahil kılınıp, tahsil şekli de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına yargılama giderine ilişkin bölüme, “ sanık … neden olduğu 118,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.