YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22530
KARAR NO : 2015/14955
KARAR TARİHİ : 08.10.2015

Tebliğname no : 12 – 2014/259670
Mahkemesi : Mersin (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi
Tarihi : 09/04/2014
Numarası : 2013/545 – 2014/308
Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kazanın oluşumunda asli kusurlu olan ve mahkemece de kusuru bu şekilde kabul edilen sanığın temel cezası belirlenirken, 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık tarafından katılanın olay nedeniyle uğradığı zarar giderilmediği gibi, yargılama sırasında sanığın katılanın zararını gidermek istediğine dair bir beyanı ve çabası bulunmaması karşısında, CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 4. paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.