YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17650
KARAR NO : 2015/22826
KARAR TARİHİ : 10.12.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/130755
MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/03/2013
NUMARASI : 2013/40 (E) ve 2013/177 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığı bozma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemenin 27.10.2008 gün ve 1898-750 sayılı kararı ile konut dokunulmazlığı bozma suçundan açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine, hırsızlık suçundan dolayı ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
Bu kararın kesinleşmesinden sonra sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işleyip mahkum olması üzerine dosya ele alınarak 12.03.2013 gün ve 40-177 sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan dolayı açıklanması geri bırakılan karar açıklanarak tayin olunan cezanın ertelenmesine, daha önce konut dokunulmazlığı bozma suçundan dolayı uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilerek bu kararın kesinleştiği nazara alınmadan TCK’nın 116/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
12.03.2013 günlü karar sanığın yüzüne karşı verilmiş ve yasa yolu bildirimi usulüne uygun olarak yapılmıştır. Karar sanığın yüzüne karşı verildiği halde karar verilen duruşmaya ait tutanaklar sanığa 14.03.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, sanık ise 20.03.2013 günlü dilekçe ile verilen kararı temyiz etmiştir.
Yüzene karşı verilen karara yönelik sanığın 20.03.2013 günlü temyiz isteminin süresinde olmadığı için reddi gerekir. Ancak, konut dokunulmazlığı bozma sucundan dolayı 27.10.2008 günlü karar ile uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilip bu karar kesinleştikten sonra 12.03.2013 tarihinde sanığın konut dokunulmazlığı bozma suçundan dolayı mahkumiyetine dair verilen karar hukuken geçersiz, infaz kabiliyeti olmayan bir karar ise de tereddüt halinde bu karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulmasının mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
12.03.2013 tarihinde yüzüne karşı verilen karara yönelik sanığın 20.03.2013 günlü yasal süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.