YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/206
KARAR NO : 2015/41590
KARAR TARİHİ : 18.06.2015
Tebliğname No : Kanun Yararına Bozma-2014/416526
Nitelikli yağma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve silahla kasten yaralama suçlarından sanık A.. K..’nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-a-c-d-f, 220/2-3, 86/1-3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 1 yıl 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İZMİR 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2011 tarihli ve 2010/267 esas, 2011/221 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, infaz savcılığınca infazda tereddüt oluştuğundan bahisle yağma ve kasten yaralama suçlarından dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde karar verilmesi talebinde bulunulması üzerine, hükümlünün örgüt mensubu suçlu olduğu ve bahse konu suçların örgüt kapsamında işlendiği gerekçesiyle bu suçlar yönünden de cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair aynı Mahkemenin 28/02/2014 tarihli ve 2010/267 esas, 2011/221 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 18/12/2014 gün ve 2014/22705/75213 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/2014 gün ve KYB/2014/416526 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 15/01/2015 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2011 tarihli ve 2010/267 esas, 2011/221 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi neticesinde, sanık hakkında nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden suç örgütü üyesi olan sanığın örgüt kapsamında işlediği işbu suçlar yönünden 5237 sayılı Kanun’un 58/9.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesinin aleyhe temyiz bulunmadığı cihetle bozma nedeni yapılmayarak hükümlerin anılan Dairenin 02/12/2013 tarihli ve 2012/5822 esas, 2013/7155 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği cihetle, Mahkemece hükmün temyiz incelemesi neticesinde kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı gözetilmeksizin, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Kanun yararına bozmaya konu kararın, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/12/2013 gün ve 2012/5822 esas sayılı ilamıyla onanarak kesinleşen hükmün infazına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; işin incelenmesi Yüksek 1. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.