YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14546
KARAR NO : 2015/11792
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 06/03/2014
NUMARASI : 2011/459-2014/49

Davacı F.. Y.. vekili Avukat Gökçe tarafından, davalılar G.. G.. ve diğerleri aleyhine 18/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, B. Gazetesinin 19 Ağustos 2010 tarihli nüshasında davalılardan A.. I.. tarafından kaleme alınan “S.?” başlıklı köşe yazısında gerçeğe aykırı ifadeler nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ve kararın Türkiye genelinde yayın yapan ulusal gazetede ilanına karar verilmiştir.
Dava dilekçesinde istenen tazminat miktarının yayın tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, faiz istemi konusunda talep olmasına rağmen hüküm kurulmamıştır. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiştir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
3- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dosya kapsamından, yayın tarihinin 19/08/2010 olduğu ve olay üzerinden bir yıldan fazla süre geçtiği anlaşılmıştır. Mahkemece, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verildiğine göre, olayın üzerinden uzunca bir zaman geçtiği de nazara alındığında, kararın ayrıca Türkiye çapında bir gazetede ilan edilmesinin bir yararının kalmadığı anlaşıldığından, kararın ilan edilmesine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanılgının giderilmesi de yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, hükmün, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle; hükmün tazminat miktarına ilişkin 2. fıkrasında yer alan “…tazminatın” ifadesinden sonra “19/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte” kelimelerinin eklenmesine, (3) no’lu bendinde gösterilen nedenlerle hükmün 2. fıkrasında yer alan “davacı yanın dava dilekçesinin sonuç ve istem kısmında hükmün yayınlanması istemi TMK 25/2 maddesi çerçevesinde değerlendirilerek kararın Türkiye genelinde yayın yapan ulusal gazetede ilanına,” cümlesinin çıkarılmasına; tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve taraflardan peşin alınan harçların istekler halinde geri verilmesine 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.