YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/21930
KARAR NO : 2015/35225
KARAR TARİHİ : 08.12.2015

Tebliğname No : 3 – 2015/84166
MAHKEMESİ : Sürmene Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/06/2014
NUMARASI : 2014/266 (E) ve 2014/195 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen 07.05.2008 tarih ve 2008/14 E, 2008/87 K, numaralı sanık hakkında erteli ceza ihtiva eden kararın sanığa tebliğ edilmediği, bilahare sanığın ikinci suçu işlemesi sebebiyle dosyanın ele alınması sonucu sanığın haberdar olması sonucunda açıklanan 24.06.2014 tarih ve 2014/34 E,2014/150 K, numaralı hükmü temyiz ettiği ,buna göre verilen 07.05.2008 tarih ve 2008/14 E ,2008/87 K, numaralı ilk hüküm kesinleşmediğinden aynen infaza dair 24.06.2014 tarih ve 2014/34 E, 2014/150 K, numaralı karar hukuki değerden yoksun kabul edilerek, 07.05.2008 tarih ve 2008/14 E, 2008/87 K, numaralı ilk karara hasren yapılan temyiz incelemesinde:
1)Sanık Seyyarenin üzerine atılı eşe karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçunu diğer eş sanık Şemsettin’in kendisine karşı yumrukla kasten yaralaması üzerine gerçekleştirdiğinin sanık beyanı ve tanık Kübra Abanoz’un beyanlarından anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Sanık hakkında düzenlenen Çaykara Kaymakamlığı Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine ait 10.11.2008 tarihli belgeden sanığın psikiyatri servisinde yatarak tedavi gördüğünün anlaşılması karşısında sanığın tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine veya Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas kuruluna sevki ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.