YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5258
KARAR NO : 2015/39783
KARAR TARİHİ : 21.04.2015

Tebliğname No : 6 – 2011/136242
MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/01/2011
NUMARASI : 2009/348 (E) ve 2011/13 (K)
SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)İnternet aracılığıyla tanıştığı yakınan O.. Y..’ı iş bulma vaadiyle çağıran sanık T.. D.. ile yakınanın 26.09.2009 günü gece saat 21.00 sıralarında Aşti’de buluştukları ve E.. Parkına gittikleri, parkta oturup sohbet ederken arkadaşlarını arayacağını söyleyerek yakınandan telefonunu istediği, telefonu verdikten kısa bir süre sonra sanığın arkadaşları diğer sanıklar İ.. A.. ve E.. T..’ın parka geldikleri, sanık T.. D..’in, ”bu telefona el koydum” diyerek yakınana tokat attığı, diğer sanıkların da tekme attıkları, sanık T.. D..’in, ”arkadaşımda emanet var” demesi üzerine bıçak olabileceğini düşündüğünden yakınanın korktuğu ve sesini çıkaramadığı, yol kenarına geldiklerinde yakınanın, “telefonumu aldılar” diye bağırması üzerine sanıkların kaçmaya başladıkları, çevredekiler ve ihbarla gelen kolluk görevlilerinin kaçan sanıkları yakaladıkları, sanık T.. D..’in üst aramasında suça konu telefonun ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların yağma suçunu işlediklerinin kanıtlandığı gözetilip 5237 sayılı yasanın 149/1-c,h maddesi uyarınca hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık suçu kabul edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,
2-) Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar T.. D.., İ.. A.. ve E.. T.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.