YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17310
KARAR NO : 2015/34961
KARAR TARİHİ : 07.12.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/384906
MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/09/2013
NUMARASI : 2013/155 (E) ve 2013/790 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, müşteki E.. S..’ın soruşturma evresindeki ifadesinde eniştesi olan sanıkla tartıştıklarını sanığın üzerine yürümesinden dolayı yumrukla sanığa vurduğunu ve sanığın yumrukla karşılık verdiğini ancak kendine isabet ettiremediğini beyan etmesi, tanık Yıldız’ın soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın müşteki Eren’e yönelik eyleminden bahsetmemesi ve müştekinin raporunda darp ve cebir izinin bulunmaması karşısında, sanığın müştekiye yönelik eyleminin bulunup bulunmadığı ve bulunmuş ise bu eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı yönünde müşteki Eren’in ve tanık Yıldız’ın mahkemece dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.