YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1432
KARAR NO : 2015/15233
KARAR TARİHİ : 13.10.2015
Tebliğname No : 12 – 2014/218495
Mahkemesi : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 26/03/2014
Numarası : 2012/381 – 2014/175
Davacılar vekilinin 03.05.2005 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıların bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldıklarını, yapılan yargılama sonunda üzerlerine atılı suçtan beraatlerine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davaların mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davasının dayanağını oluşturan Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2004/548 Esas – 2005/80 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanıkların (davacıların) 2911 sayılı Kanuna muhalefet etme ve mala zarar verme suçlarından tutuklu kaldıkları ve yapılan yargılama sonunda beraatlerine hükmedildiği, hükümlerin temyiz edilmeksizin 22.03.2005 tarihinde kesinleştiği, tazminat davalarının 03.05.2005 tarihinde işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun gereğince öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminatın davacıların sosyal ve ekonomik durumları, üzerlerine atılı suçun vasıf, mahiyet ve niteliği, tutuklanmalarına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldıkları süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacıların elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden tebliğnamenin 2. bendinde yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 03.05.2005 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına 03.05.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir,
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tutuklanmadan önce işçi olarak çalıştığını iddia eden davacıların bu dönem içerisinde maddi zararını vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi resmi bir belgeyle ispatlayamadığı nazara alınıp, davacıların vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklu kaldıkları dönemde geçerli olan 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak 1.836,10 TL’nin maddi zarar olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davacıların cezaevinde kaldığı dönemler içerisinde yaptıkları harcamaların ve yakınlarının yol giderlerinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi sonucu maddi tazminatın yüksek belirlendiği bilirkişi raporu hükme esas alınarak maddi tazminatın fazla tayini,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, davacı Salih Tatar’a ilişkin hükmün 1. paragrafının içeriğinin hükümden bütünüyle çıkartılarak yerine “ 1.836,10 TL maddi tazminat ve 7.500 TL manevi tazminatın, dava tarihi olan 03/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine ” ibaresinin eklenmesi ve davacı Hüseyin Akkale’ye ilişkin hükmün 1. paragrafının içeriğinin hükümden bütünüyle çıkartılarak yerine “ 1.836,10 TL maddi tazminat ve 7.000 TL manevi tazminatın, dava tarihi olan 03/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine ” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.