YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15614
KARAR NO : 2015/39201
KARAR TARİHİ : 07.04.2015
Tebliğname No : 6 – 2010/155775
MAHKEMESİ : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/12/2009
NUMARASI : 2008/224 (E) ve 2009/335 (K)
SUÇ : Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık A.. Ş.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Ş.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümlesi ile yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine, “Sebebiyet verdikleri 43 TL yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanıklar Ö.. T.. ve Y.. B.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
1) Oluş ve dosya içeriği, tanıklar O.. Ö.. ve M.. P..’ın, “Katılana ait işyerine bir kişinin girdiği” yönündeki ifadeleri, sanık Ö.. T..’un aşamalarda değişmeyen, “Akrabası olan sanık Y.. B..’ı, ricası üzerine katılana ait işyerinin önüne götürüp arabanın içerisinde beklediği” şeklindeki savunmasına göre; sanık Ö.. T..’un, sanık Y.. B.. tarafından gerçekleştirildiği iddia olunan eyleme doğrudan fail olarak katıldığına veya yağma suçuna hangi hareketi ile iştirak ettiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık Ö.. T..’un katılana yönelik yağma eylemi nedeniyle hukuki sorumluluğunun, duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra, sanık Y.. B..’ın sorumluluğunun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3) Sanıkların yağma eylemini katılana ait iş yerinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
4) Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,
5) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, yeterli mali güçleri olmayan sanıklar Ö.. T.. ve Y.. B..’a yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,
6) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. T.. savunmanı ile sanık Y.. B.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.