Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2020/6113 E.  ,  2021/2954 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/6113
Karar No : 2021/2954

TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- …
VEKİLİ : Av. …
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediği ileri sürülerek tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2008 yılı gelir vergisi, 2008/1-3, 4-6, 7-9 ve 10-12. dönemleri geçici vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatların, davacının, KDV beyannamesinde beyan ettiği 1.303.571,09 TL’lik satışa isabet eden kısmı yönünden kararın kesinleştiği, uyuşmazlığın dava konusu cezalı tarhiyatların, davacının KDV beyannamesinde beyan ettiği 1.303.571,09 TL’lik satışa isabet eden kısmı haricinde kalan kısma ilişkin olduğu, davacının ekonomik durumu, iştigal konusu, faaliyette bulunduğu iş açısından organizasyon gücü, yine faaliyetini yürütecek araç, gereç, makine ve çalışan sayısı ile mal ve hizmet satışlarının niteliği dikkate alındığında gerçek mal alış ve satışları ile birlikte komisyon karşılığı sahte belge düzenlediği, KDV beyannamesinde beyan ettiği 1.303.571,09 TL’lik satışının gerçek olduğu, diğer satışlarının gerçek mal ve hizmet teslimine dayanmadığı, uyuşmazlığa konu cezalı tarhiyatların davacının, KDV beyannamesinde beyan ettiği 1.303.571,09 TL’lik satışa isabet eden kısmı haricindeki gerçek olmayan satışları üzerinden % 2 oranında komisyon geliri hesaplanarak belirlenen 2008 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi kısmında ve 2008/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemlerine ilişkin gelir geçici vergisi asılları üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının bir kata ilişkin kısımlarında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Sahte belge düzenlemek suretiyle % 2 oranında komisyon kazancı elde edildiği yönündeki suçlamaların yerinde olmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : Davacının, vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden hareketle sahte fatura düzenleme faaliyeti içerisinde bulunduğu, ilgili yıla ilişkin gerçek bir faaliyeti olduğuna ilişkin verilerin bulunmadığı, bu nedenle vergi ziyaı cezalı tarhiyata muhatap olduğu ve yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI :Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 15/01/2019 tarih ve E:2018/8967, K:2019/117 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.