YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/508
KARAR NO : 2015/15793
KARAR TARİHİ : 19.10.2015

Tebliğname No : 12 – 2014/407134
Mahkemesi : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 11/02/2014
Numarası : 2013/364 – 2014/88
Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde, sanığın idaresindeki aracı ile gündüz vakti meskun mahalde, bölünmüş 3 şeritli yolun orta şeridinde seyir halindeyken kendisi ile aynı istikamette seyreden ölenin kullandığı motorsikletin sol arka kısmına, sağ ön yan kısımlarıyla çarpması neticesinde gerçekleşen olayda; TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu sanık hakkında asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “kastın yoğunluğu” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2-Taksirli suçtan tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında gün karşılığı adli para cezası miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve tam gün sayısının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün birinci paragrafından “kastın yoğunluğu” ibaresinin çıkartılması ile hükmün 4. paragrafındaki ” 20 -TL’den ” ibaresinden önce ”TCK 52/2. maddesi gereğince” ve aynı paragrafta yer alan “12.100 TL” ibaresinden önce “605 gün karşılığı” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.