YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/15139
KARAR NO : 2015/17929
KARAR TARİHİ : 29.12.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/315016

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/09/2012
NUMARASI : 2011/437 Esas, 2012/644 Karar
SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık H.. Ç.. yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık H.. Ç..’ın değişik tarihlerde mağdurlar Yasemin, Mutlu ve Ebru’ya yönelik eylemlerinin bir suç işleme kararına dayanması, kastının yenilendiğine dair kanıt bulunmaması ve hukuki kesintinin söz konusu olmaması nedeniyle “zincirleme biçimde tek tefecilik” suçunu oluşturacağı gözetilmeden ve eylemlerin neden bağımsız birer suç olarak kabul edildiği, suç kastının nasıl yenilendiği karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan zincirleme tefecilik ve tefeciliğe teşebbüs suçlarından iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,
Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m.38/4, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m. 14/2), müştekilerin ödünç parayı sanık H.. Ç..’dan aldıklarına ilişkin beyanları ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanık Y.. D..’in tefecilik yaptığı iddiasının şüpheli kaldığı ve atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sanık H.. Ç.. hakkında tefeciliğe teşebbüs suçundan uygulama yapılırken TCK’nın 35. maddesi uyarınca “meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı” gözetilerek yasal, dosya kapsamı ile uyumlu ve denetime elverişli gerekçelerle temel cezadan 1/4 ilâ 3/4 oranında indirim yapılması gerektiği halde; sadece “takdiren” şeklindeki dosya kapsamıyla uyumlu olmayan yetersiz gerekçe ile TCK’nın 35/2. maddesine göre 1/2 oranında indirim yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.