Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/19492 E. 2015/9059 K. 15.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/19492
KARAR NO : 2015/9059
KARAR TARİHİ : 15.12.2015

Tebliğname No : 2 – 2015/299225
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/12/2008
NUMARASI : 2007/470 (E) ve 2008/819 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık S.. F..’a gerekçeli kararın cezaevinde tebliğ edildiği, ancak 5271 sayılı CMK’nın 35/son maddesi uyarınca hükmün okunup anlatılmadığının anlaşılması karşısında temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Müştekinin beyanında, suç tarihinde saat 19.00 sıralarında işyerini kapattığını, ertesi gün sabah 08.00 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğini belirtmesi, sanığın ise atılı suçu kabul etmemesi karşısında, hırsızlık suçunun TCK’nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,
b-İddianamede sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması talep edilmeyip TCK’nın 145 ve 168. maddelerinin uygulanması istenilmesine rağmen ek savunma hakkı verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
c-Kısa kararda yargılama giderlerinin sanıklardan ne şekilde alınacağı belirtilmemesine karşın, gerekçeli kararda, müteselsilen tahsiline karar verilmek
suretiyle gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,
d-Anayasa Mahkemesinin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,
../…

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. Ş.. ve S.. F..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.