Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2015/2769 E. 2015/3633 K. 13.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2769
KARAR NO : 2015/3633
KARAR TARİHİ : 13.04.2015

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 30/12/2014
NUMARASI : 2013/1387-2014/1406

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, konut ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde ,dava konusu taşınmazın, müvekkiline miras yoluyla intikal ettiğini,davalı şirket ile müvekkilinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını ve mevcut binanın inşa edildiğini, 1,2 ve 5 katlardaki dairelerin arsa sahibi olarak müvekkiline verildiğini, davalının kendisine kalan daireleri otele dönüştürdüğünü, binanın bir kısmının mesken bir kısmının otel olarak kullanılmaya başlandığını, davalının 1. Kattaki meskeni otel eklentisi olarak kullanılmak üzere davalı şirkete 17.10.2007 tarihli kira sözleşmesi ile 6 yıllığına kiraladığını ve davalı şirketçe tadilat yaptırıldığını, kira sözleşmesi 19.10.2013 tarihinde sona erdiğini, taşınmazın tahliye edilmesi gerektiğinin kiracıya bildirilmesine rağmen tahliye edilmediğini, müvekkilinin eşinin emekli olması, tek kızının eşinden ayrılması ve küçük bebeğinin olması nedeniyle özellikle kızına ve torununa destek olmak üzere Balıkesir ‘e dönmeye karar verdiğini, davalı şirketin de kira süresi sonunda taşınmazı kontrata uygun teslim edeceğini düşündüğünden, Ekim ayında dairesini teslim almak için Balıkesir’e geldiğini ancak davalının taşınmazı teslim etmediğini, davalı şirketin taşınmazı tahliye etmemesi sebebiyle mülkiyeti kendisine ait olan taşınmazına yerleşemediğini ve başka bir ev kiralamak zorunda kaldığını, müvekkilinin zorunlu ve devamlı konut ihtiyacı sebebiyle, kiralananın eski hali ile iade edilmek suretiyle tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili,davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ,kiralananın iade borcu doğmadan eski hale getirme istenemeyeceğine ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin eski hale getirme istemine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin konut ihtiyacı nedeniyle tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince ;
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Olayımıza gelince; taraflar arasında akdedilen 20.10.2007 başlangıç tarihli ve altı yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Dava konusu daire otel binasına eklenti yapılmak üzere kiralanmış ve kiralanan dairede tadilat yapılarak kullanıma uygun hale getirileceği kira sözleşmesi hususi şartlar 4. maddesinden anlaşılmıştır. Davacı dava dilekçesinde konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Toplanan delillerden ,dinlenen tanık beyanlarından ihtiyacın gerçek,samimi ve zorunlu olduğu anlaşılmaktadır.Ancak kiralanan taşınmazın mevcut hali ile konut olarak kullanılıp kullanılamayacağı mahkemece araştırılmamıştır.Mahkemece öncelikle mahallinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak kiralanan taşınmazın esaslı tadilat yapılmaksızın konut olarak kullanılıp kullanılamayacağı konusunda ayrıntılı, Yargıtay denetimine açık ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.