YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12655
KARAR NO : 2015/27415
KARAR TARİHİ : 21.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/89281
MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 15/10/2010
NUMARASI : 2009/724 (E) ve 2010/722 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/471 esas, 2006/100 karar sayılı kesin nitelikteki ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık .. temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin kısmındaki “Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/471 esas, 2006/100 karar sayılı ” ibaresi çıkarılarak yerine “Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.10.2004 tarihli, 2013/1183 Esas ve 2014/1405 karar sayılı hükümlülüğün tekerrüre esas alınması” ibaresinin eklenmesi, infaz aşamasında ise 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek süre açısından ise Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/471 esas, 2006/100 karar sayılı ilamında verilen 500 TL adli para cezası miktarının esas alınması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.