Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/658 E. 2015/27406 K. 20.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/658
KARAR NO : 2015/27406
KARAR TARİHİ : 20.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/315423
MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/07/2013
NUMARASI : 2012/281 (E) ve 2013/291 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Bozmadan önceki hükümde, sanık hakkında Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2004 tarih ve 17/12 sayılı eski mahkumiyet kararı yerine Gümüşhane Sulh Ceza Mahkemesi’nin 09.09.2008 tarih 131/237 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, onanmasına karar verilen yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2004 tarih ve 17/12 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasına, ancak “5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Gümüşhane Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/131 esas, 2008/237 karar sayılı kararına konu olan 10 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” karar verildiği, anılan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği, bu durumda Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2004 tarih ve 17/12 sayılı mahkumiyet kararı tekerrüre esas alınırken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Gümüşhane Sulh Ceza Mahkemesinin 09.09.2008 tarih ve 131/237 sayılı ilamındaki ceza miktarının esas alınarak belirlenmesi gerektiğinin belirtilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık M.. Y..’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hükümde tekerrüre ilişkin uygulama
yapılan 1/e ve 2/e bentlerinin sonuna “5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Gümüşhane Sulh Ceza Mahkemesinin 09.09.2008 tarih ve 131/237 sayılı ilamındaki ceza miktarı esas alınarak belirlenmesi” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 20/04//2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.