YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7451
KARAR NO : 2015/18447
KARAR TARİHİ : 26.10.2015

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 15/08/2014
NUMARASI : 2014/166-2014/532

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;
1-4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı Kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itibarıyla yapılması gerekirken yazılı şekilde farklı bir tarihin esas alınması,
2-Üretim giderlerine idare giderleri, beklenmeyen giderler ve sermaye faizi de eklenerek masrafın fazla belirlenmesi suretiyle taşınmaza düşük bedel tespit eden bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,
3-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporu ile dosya içindeki Belediye Başkanlığı yazısına göre dava konusu taşınmazın değerine eklenen objektif artırıcı unsurun % 60 oranında olması gerekirken daha az oranda objektif artırıcı undur uygulanmak suretiyle az bedel tespiti,
4-Tapu kayıt maliklerinden D.. A.. ölü olup Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesi gereğince mirsçıları davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması,
5-Tapu kayıt maliki davalı H.. B..’ın vekiline verdiği vekaletnameye dosya içinde rastlanmamış olup, bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Doğru görülmemiştir.
Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.