YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8102
KARAR NO : 2015/4079
KARAR TARİHİ : 21.04.2015
MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 19/07/2013
NUMARASI : 2010/371-2013/971
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, eşya bedeli ve kardan yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve kiralananın zorla tahliye edildiği iddiasının kanıtlanamadığına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin tespiti yaptırılan eşyalara yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2009 başlangıç, 31.10.2009 bitim tarihli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya konu edilen yer kira sözleşmelerindeki tanıma göre kuyumcu ve butik, dükkan olup, T.M.K.’nun çatılı ve işyerleri kiraları hükümlerine tabidir. Taraflar arasında 01.09.2009 tarihinde düzenlenen adi yazılı tahliye taahhüdü gereği kiralanan taşınmazların 31.10.2009 tarihinde tahliye edileceği taahhüt edilmiştir. Davacı kiracı, sezonluk olarak kullandığı taşınmazları 2001 yılından beri kullanmakta olduğunu, her yıl Mayıs ayında işyerlerini açıp Kasım ayında kapattıklarını, bu sezon başı davalının işyerlerine onaysız ve hukuka aykırı girerek şahsi eşyalarını çıkartıp taşınmazları 3. Kişilere kiraya verdiğini, alınan eşyalara ilişkin mahkeme kararıyla tespit yaptırdığını, dükkanlardaki eşyaların davalı yedinde ise iadesini, zayi olmuş ise dava tarihindeki bedellerinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000-TL eşya bedelinin, ayrıca yoksun kaldığı kar nedeniyle şimdilik 5.000-TL yoksun kalma tazminatının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde; kira ilişkisinin 31.10.2009 tarihinde sona erdiğini, tahliyeye ilişkin davacının taahhüt verdiğini, davacının tüm ticari emtiasını alarak taşınmazları tahliye edip anahtarları teslim ettiğini, ticari emtia dışında kalan birtakım eşyaların ise gelip alınacağının söylenmesine rağmen alınmadığını, bu nedenle de bu eşyaların bir depoya kaldırılmak zorunda kaldığını, tespit dosyasıyla belirlenen eşyaların depoya kaldırılan eşyalar olup istenildiği an geri alınabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; taraflar arasındaki kira ilişkisinin 31.10.2009 tarihinde sona erdiği, davacı tarafından ikrar edilen tahliye taahhütnameleri ile taşınmazın boş olarak kiraya verene teslim edileceğinin belirtildiği ve bunun aksinin davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dilekçesinde kiralananda kalan mahkeme aracılığı ile tespiti yaptırılan depo tabir edilen yerdeki eşyaların mümkünse aynen iadesi, zayi olmuş ise dava tarihindeki bedellerinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000-TL eşya bedelinin tahsili istenmiş olup, kiraya veren taahhüt tarihine göre kiracıyı tahliye ettirmesi gerekirken taahhüde uyulmayarak doğrudan kiralanandaki eşyaların depoya kaldırılmış olması usulsüzdür. Davacıya ait tesbiti yapılan eşyaların halen davalının elinde uyuşmazlık konusu olmadığına göre mahkemece eşyaların aynen iadesi, mümkün olmadığı taktirde de bedelinin iade edilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.