Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2015/34360 E. 2015/31155 K. 21.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/34360
KARAR NO : 2015/31155
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

….. vekili avukat.. .. ile… Bankası AŞ vekili avukat … … aralarındaki dava hakkında… Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.3.2015 gün ve 510-274 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR

Davacı; davalı bankaya masraf iadesi için yaptığı başvurunun reddedildiğini, alacaklarının tahsili için İl Tüketici Hakem Heyeti’ne yaptığı başvurunun da görev yönünden reddedildiğini ileri sürerek hakem heyeti kararının iptaline ve 2.230,00 TL alacağın kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulü ile 2.230,00 TL’nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizleriyle birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 70. maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 68/1. maddesine göre; “Değeri iki bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üç bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise iki bin Türk Lirası ile üç bin Türk Lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.” Aynı yasanın 70/5. maddesine göre; “Tüketici hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.” Mahkemece yasanın 70/4. maddesi gereğince yapılan inceleme sonucu verilen karar kesin olup bu karara karşı tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.