Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2015/1365 E. 2015/9466 K. 02.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1365
KARAR NO : 2015/9466
KARAR TARİHİ : 02.06.2015

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacı vekilinin 29.01.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davasının dayanağı olan … Ağır Ceza Mahkemesinin, 2006/323 Esas – 2009/146 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kasten öldürme suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 07.07.2009 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 29.01.2010 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, mahkeme hükmü davalı vekiline 01.04.2014 tarihinde tebliğ edilmeden önce davalı vekilinin 11.02.2014 tarihinde mahkeme hükmünü 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi gereğince temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin davalı vekilinin temyiz talebinin reddini öneren görüşüne iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacı tarafından kefalet ücretinin faizi için 05.06.2009 tarihinden itibaren yasal faiz talep edilmesi karşısında kabul edilen bu tazminat miktarına 05.06.2006 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün maddi tazminata ilişkin 2. fıkrasında faize ilişkin kısımdaki “05/06/2006” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, “05/06/2009” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.