Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2015/3570 E. 2015/29105 K. 29.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3570
KARAR NO : 2015/29105
KARAR TARİHİ : 29.09.2015

MAHKEMESİ : İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6545 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verildiği,
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
26/02/2013 tarihli kararda, sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 151/1.maddesi gereğince mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine, TCK’nın 170/1-a. Maddesi gereğince genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan beraatına karar verilmiş olmakla;
İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelenmesine konu suçlardan mala zarar verme suçunun cezası, 5237 sayılı

TCK’nın 151/1. maddesinde dört aydan üç yıla kadar hapis; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun cezası ise aynı Kanun’un 170/1-a. maddesi uyarınca altı aydan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
Mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.