Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/536 E. 2016/555 K. 20.01.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/536
KARAR NO : 2016/555
KARAR TARİHİ : 20.01.2016

Tebliğname No : 6 – 2010/338314

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/11/2008
NUMARASI : 2007/94 (E) ve 2008/510 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mühürde sahtecilik

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık müdafiinin 14.12.2009 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte 25.11.2008 tarihli hükmü de temyiz ettiği, CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle sanık müdafiinin 14.12.2009 tarihli dilekçesi sonrasında, mahkemece verilen 15.12.2009 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yokluğunda kurulan hükmün, sanığın savunmasında belirttiği adrese tebliğe çıkarıldığı ve 13.03.2009 tarihinde adreste tanınmadığından bahisle davetiyenin tebliğ edilemeden geri dönmesi sebebiyle aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden bu kez 11.11.2008 tarihli oturumda sanığın kimlik bilgilerinden farklı kimlik bilgilerine sahip İ.. G.. isimli dosya ile ilgisi bulunmayan şahsa ait farklı bir adrese davetiyenin tebliğe çıkarılıp 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğinin yapılarak kararın kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığa çıkarılan tebligatın usule uygun olmadığı ve öğrenme üzerine sanık müdafiinin eski hale getirme isteminin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanık İ.. G..’in, 30/03/2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. G.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.