YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17031
KARAR NO : 2015/48
KARAR TARİHİ : 19.01.2015

Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi
Tarihi : 16/05/2013
Numarası : 2012/3-2013/125

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı vekili, davacının 01/01/2004-28/02/2010 tarihleri arasında çalıştığını, ödenmeyen fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamı, davacı tanığı S.. G..’nin beyanları ve özellikle olaya uygun bulunduğundan doğrudan itibar edilen bilirkişi raporu hükme esas alınarak gerekli hakkaniyet indirimleri de yapıldığı belirtilerek davanın kabulüne karar
verilmiştir.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Somut olayda, mahkemece hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilmiş ise de, alacağın miktarı ve hakkaniyet indiriminin hangi oranda takdir edildiği yazılmamıştır.
Her eda davası aynı zamanda tespit hükmü de içerir. Dava kısmi dava olarak açılmış olsa da, mahkemenin kabul şekli açılacak ek davada bağlayıcı nitelikte bulunduğundan fazla çalışma alacağından yapılacak hakkaniyet indirimi oranı ve bu indirim yapıldıktan sonra davacının talep edebileceği fazla çalışma alacağı miktarının kararda gösterilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.