YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7076
KARAR NO : 2016/23
KARAR TARİHİ : 20.01.2016
Tebliğname No : 6 – 2014/272556
MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/11/2013
NUMARASI : 2007/306 (E) ve 2013/460 (K)
SUÇ : Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar B.. Y.., B.. K.., N.. P.., H.. A.., E.. Y.. savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar H.. A.. ve E.. Y.. savunmanlarının süreden sonra yaptıkları duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;
1-) Sanıklar S.. Ç.., B.. Y.., H.. A.., E.. Y.. ve M.. K.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık B.. Y.. hakkında müşteki C.. B..’a karşı yağma suçundan duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;
Müşteki A.. K..’ye karşı yağma suçundan yapılan ceza uygulaması sırasında, teşebbüse ilişkin yasa maddesinin yerinde yazılması olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamış;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK’nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK’nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK’nın 53/1-b maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. Ç.., B.. Y.., H.. A.., E.. Y.. ve M.. K.. savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık B.. Y.. savunmanı Av. Y.. A..’un duruşmada ileri sürdükleri itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, müşteki C.. B..’a karşı yağma suçundan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine, “Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-) Sanıklar N.. P.. ve B.. K.. savunmanlarının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
1.4.2004 gün ve 2002/503-2004/192 sayılı hükmün N.. P.. ve B.. K.. savunmanının yasal süresinden sonra temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.7.2005 gün ve 2005/7964 – 2005/6951 sayılı ilamıyla adı geçen sanıklar yönünden temyiz isteminin reddine karar verilerek her iki sanık yönünden hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/125-2007/186 Esas ve Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, temyizde incelenmeksizin kesinleşmesi nedeniyle lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlüler N.. P.. ve B.. K.. hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanıklar B.. Y.. ve arkadaşları hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca ayırma kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak hükümlüler N.. P.. ve B.. K.. hakkında yazılı biçimde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar N.. P.. ve B.. K.. savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 20.01.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı katıldığı oturumda sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yönetimince okunup anlatıldı.