YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22956
KARAR NO : 2015/13487
KARAR TARİHİ : 01.07.2015
Mahkemesi : Çorum 2. İş Mahkemesi
Tarihi : 13/11/2014
Numarası : 2013/431-2014/482
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, Aile ve Sosyal Politikalar Bak.’na bağlı Sosyal Yard. ve Dayanışmayı Teşvik Fonu Kurulu’nun (Fon), 16.12.2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararı ile Sosyal Yardım ve Dayanışma Vakıflarında (SYDV) çalışan işçiler için “Norm kadro Standartları, İş Tanımları, Nitelikleri, Özlük Hakları ve Çalışma Standartlarına İlişkin Esasları” belirleyen bir düzenleme yaptığını, davalı Ç….SYDV’nin, bu düzenlemeyi gerekçe göstererek işçilere “belirsiz süreli bireysel iş sözleşmesi” imzalattığını, Ç… SYDV ile davacının üyesi bulunduğu Koop-İş Sendikası arasında akdedilmiş olan 01.07.2011-30.06.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinde yer alan ekonomik ve sosyal hakların ödenmediğini, Sendika ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan Toplu İş Sözleşmesi hükümleri ile işçilere imzalatılmış olan bireysel iş sözleşmelerinin Toplu İş Sözleşmesine göre daha lehe olan hükümlerinin uygulanmasını, bu kapsamda ücret farkı, kıdem tazminatı farkı, ikramiye farkı, sosyal yardım farkı ve sosyal yardımlardan doğan alacaklarını, işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin de işletilerek tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir
Toplu İş Sözleşmesinin 29. maddesine göre giyim yardımının ilk yıl için 120,00 TL, ikinci yıl için 140,00 TL olarak hesaplanması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda birinci yıl için 400,00 TL, ikinci yıl için 500,00 TL olmak üzere toplam 900,00 TL’nin hesap edilmiş olması isabetsizdir.
3-Toplu İş Sözleşmesinin 30. maddesinin (C) bendine göre her çocuk için belgelere dayanılarak eğitim yardımı ödeneceği belirtilmiş ise de davacının çocuklarının eğitim durumlarına ilişkin belge sunmadığı halde daha önce 150,00 TL ödendiği belirtilerek lise eğitimine denk gelen ikinci yıl için 200,00 TL ödenmesi gerektiğine ilişkin hüküm kurulmuştur. Davacının çocuklarının eğitim durumlarına ilişkin belge sunulduktan sonra hesap yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.
4-HMK’nun 297/2. maddesi uyarınca hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümde taraflara yüklenen borç ve hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekirken kararın hüküm kısmında sosyal yardım alacaklarına ilişkin kısmın bütün halinde yazılıp ayrı ayrı kabul ve reddedilen kısımların gösterilmemesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.