YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13618
KARAR NO : 2015/13556
KARAR TARİHİ : 02.07.2015

Mahkemesi : Konya 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 13/06/2014
Numarası : 2013/365-2014/454

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, işverence haklı neden gösterilmeksizin iş akdine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, uyuşmazlığın çözüm yerinin iş mahkemesi değil genel mahkemeler olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacının işinin yumurta toplamak olduğu bu itibarla tarım iş yerinde çalıştığı, dosyada mevcut sigortalı hizmet cetvelime göre davalı iş yerinde 16 işçi çalıştığı gerekçesiyle yapılan işin iş kanunu kapsamına dahil olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1’inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri İş Mahkemeleridir.
4857 sayılı İş Kanununun 1’inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4’üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
Somut olayda, davacı asıl işinin bekçilik olduğunu ancak görevi gereği sürekli iş yerinde bulunduğundan ve iş yerinde tavuk çiftliği olması sebebiyle orada ki bir takım işlerede yardım ettiğini iddia etmiş; davalı işveren ise şirketin iştigal alanının tavuk yetiştiriciliği ve yumurta üretim alanı olduğunu, davacın yumurta toplayıcısı olarak çalıştığını belirtmiştir. Dosya içerisinde yer alan hizmet sözleşmesinde davacının görevi yumurta toplayıcısı olarak gösterilmiştir. Yargılama esnasında dinlenen davacı tanığı “ davacı da bende bekçi olarak çalışıyorduk ancak patronun telefonu ve talimatı ile yapılması gereken diğer işleri de yapıyorduk” şeklinde , diğer davacı tanığı ise “ davacı davalı iş yerinde bekçilik yapmaktaydı, bende davacı gibi davalı iş yerinde bekçilik yapmaktayım “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Tüm dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu ve davacı iddiası ile tutarlı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinde görevinin yumurta toplayıcısı yazmasının tek başına bu görevi yaptığının kabulüne dair yeterli olmadığı, davacının ağırlık olarak bekçilik görevinde bulunduğu ve bekçiliğin yanında da işverenin talimatlarını yerine getirdiği bu itibarla davacının çalışmasının iş kanunu kapsamında geçtiği anlaşıldığından görevli mahkeme iş mahkemesi olduğundan işin esasının incelenerek karar verilmesi gerekirken görevsizlik nedeni ile davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.