YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9043
KARAR NO : 2015/28562
KARAR TARİHİ : 14.09.2015
Tebliğname No : KYB – 2015/133594
Mala zarar verme suçundan sanık C.. R..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 52/2 ve 62. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2011 tarihli ve 2010/585 esas, 2011/378 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10.04.2015 gün ve 2014-8170/25813 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2015 gün ve 2015/133594 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1-Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,
2-Sanığın üzerine atılı olan mala zarar verme suçu nedeniyle hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde hapis veya adlî para cezası seçimlik ceza olarak öngörüldüğü cihetle, 5237 Kanun’un 58/3. maddesindeki “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezası hükmolunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun’un 151/1. maddesindeki adlî para cezasına hükmedilmesinde,
3-Mağdura ait motosikletin kontak kısmını tornavida ile zorlayarak çalıştırmak isterken yakalanan sanığın kastının suça konu motosikletin mülkiyetine yönelik olduğu; bu esnada, bizatihi hırsızlık konusu olan motosiklete zarar verilmesine yönelik eylemin ayrıca cezalandırılmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yoluna, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi mümkün olup, kanun yararına bozma istemine konu edilen Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.12.2011 gün ve 2010/585-2011/378 sayılı ilamında, sanık hakkında TCK’nın 151/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası yanında aynı kanunun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verildiği ve hükmün sanık müdafii tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.10.2013 tarih ve 2013/20144-15660 E-K sayılı ilamıyla işin esasına girilmeden, hükmolunan ceza miktarı yönünden hükmün temyiz kabiliyetinin bulunmadığından bahisle inceleme talebinin reddine karar verildiği; oysa ki, para cezası yanında uygulanan tekerrür hükmünün maddi ceza hukuku yönü bulunsa da bir güvenlik tedbiri olarak düzenlendiğine dair şüphe bulunmaması ve 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinde güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine ilişkin kararların hüküm sayılacağının açıkça belirtilmesi suretiyle, gerek mahkûmiyete ek, gerekse de bağımsız olarak hükmedilen güvenlik tedbirlerinin kesin nitelikteki hükümlere her yönüyle temyiz edilebilirlik niteliği kazandıracağında kuşku bulunmaması nedeniyle bu aşamada Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna her zaman başvurulması mümkün olup, henüz kesinleşmediği anlaşılan yerel mahkeme hükmü kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyeceğinden, Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.12.2011 tarih ve 2010/585-2011/378 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.