YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19357
KARAR NO : 2015/14596
KARAR TARİHİ : 10.09.2015

Mahkemesi : Suluova Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi : 23/09/2014
Numarası : 2013/239-2014/359

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı 07/02/2001 tarihinde Haberleşme Şefi statüsü ile görevlendirildiğini ve bugüne değin aynı görevini sözleşmeli personel olarak devam ettirdiğini, şirkete gelen kıymetli evrakın kaydını yaparak defterini tuttuğunu öte yandan şirketin tüm haberleşme evraklarının postası için aylık posta masraf avansı adı ile her ay mahsubu yapılan paranın muhafazasını ve harcamasını yaptığını buna rağmen işyeri yönetmeliği gereği ödenmesi gereken kasa tazminatının ödenmediğini öne sürerek kasa tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece Şeker Fabrikası Personel Yönetmeliği’nin 123. maddesinde, kasa tazminatı ödenecek kişilerin sınırlı sayıda belirleme yöntemi ile düzenlendiği, davacının yaptığı işin yan sonuçlarından birinin paraya ilişkin işlemler olmasının davacının asli olarak para veya vezneden sorumlu olarak yorumlanması sonucu doğuramayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı, kıymetli evrak işleri ile görev gereği uğraştığını bu nedenle Şeker Fabrikası Yönetmeliği gereği kasa tazminatına hak kazandığını iddia etmektedir. Davalı ise fabrikada sadece vezne ve finansman şefine ve fabrikaya bağlı bölgelerin kasa sorumluları olarak bölge tarım müdürlerine olmadığı yerde yerine vekalet eden bölge şeflerine vekalet görevleri boyunca kasa tazminatı ödendiğini, davacının fiilen para ödeme ve tahsilat işlemi yapmadığını savunmaktadır.
… Şeker Fabrikası Personel Yönetmeliği’nin 123. maddesinde ” Şirkette çalışan sözleşmeli personelden görevleri gereği para, kıymetli evrak ve vezneden sorumlu bulunanlara aylık temel ücretinin %15’ini geçmemek üzere şirket yönetim kurulunun belirleyeceği oranda aylık kasa tazminatı ödeneceği, şirket merkezinde bu işleri için görevlendirilen vezne şefine temel ücretinin %15’i, diğer personele %10 ‘u, bölgelerde görevlendirilen personele ise %8’i oranında ödeme yapılacağı ” belirtilmiştir.
Davacı Muhaberat Şefi olarak görev yapmakta olup, Muhaberat Yönetmeliği’nin 12. maddesine göre davacının görev yaptığı servis ” kıymetli evraka genel giriş kayıt numarası verme ve kıymetli evrak kayıt defteri tutmak ” ile yükümlüdür. Yine, Muhaberat Yönetmeliği’nin 27. maddesine göre muhabere servisinin aylık posta masraf avansı adı ile iş miktarı ile orantılı masraf avansı alacağı düzenlenmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının görevi gereği posta işleri için üzerinde bulunan avans miktarlarının düşük tutarlarda olduğu ve yaptığı işin asli unsurunu para ödeme ve tahsilat işlerinin oluşturmadığı belirtilmiş olup, Mahkemece rapor doğrultusunda davacının talebinin reddine karar verilmiştir.
Ne var ki; Şeker Fabrikası Personel Yönetmeliği’nin 123. maddesinde şirkette çalışan sözleşmeli personelden görevleri gereği para, kıymetli evrak ve vezneden sorumlu bulunanlara kasa tazminatı ödeneceği düzenlenmiş olup, Yönetmeliğe göre kasa tazminatının ödenmesinde personelin üzerindeki avansın düşük ya da fazla olmasının bir belirleyiciliği bulunmamaktadır.
Davacı, kıymetli evrak kaydının yapıldığı muhaberat servisinin şefidir ve iş miktarı ile orantılı olarak posta masraf avansından da sorumludur. Dolayısıyla adı geçen yönetmelik gereği kasa tazminatına hak kazanacağından şüphe duymamak gerekir.
Mahkemece, davacının kasa tazminatına hak kazandığı kabul edilerek sözü edilen Yönetmeliğe uygun olarak alacağının hesaplattırılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.