YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21018
KARAR NO : 2015/9885
KARAR TARİHİ : 04.06.2015

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
05.02.2013 günü saat 17:46 sıralarında sanık sürücü…’ün yönetimindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, 11.30 metre genişliğinde, aydınlatması olmayan, iki yönlü, düz, eğimsiz, kuru, asfalt kaplama yolda … istikametinden… istikametine seyrederek olay yerine geldiğinde, seyir yönüne göre yolun sağ tarafından sol tarafa zincirini tuttuğu köpeğiyle birlikte geçmekte olan 1949 doğumlu yaya …’e aracının ön kısmı ile çarpması ile yayanın vefat ettiği ve sanığın tali kusurlu olduğu olayda, olayın oluş şekli ve meydana gelen netice göz önüne alındığında mahkemenin alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde isabetsizlik görülmemiş, iddianameyle talep edilmesine karşın TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda bir karar verilmemiş ise de bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle, tebliğnamede bozma içeren görüşlere iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve eksik inceleme yapıldığına, katılanlar vekilinin ise kusura, iddia hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK’nın 52. maddesinin gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “TCK’nın 52. maddesi” ibaresinin “TCK’nın 52/2. maddesi” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.