YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1037
KARAR NO : 2015/2925
KARAR TARİHİ : 24.03.2015

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 27/12/2012
NUMARASI : 2011/32-2012/596

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinden sorumluluğun tespiti davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı S.. R.. tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. M.. E.. geldi. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, kira sözleşmesi gereğince davacı kiracının KDV bedelinden borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.10.2009 düzenleme tarihli ve yer tesliminden itibaren beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile, sözleşme konusu kiralanan çay ocağı ve kantin olarak kullanması için davalıya kiralanmıştır. Sözleşmede kira parasının KDV ile birlikte ya da hariç ödeneceği konusunda bir düzenleme olmamakla birlikte kira sözleşmesi şartnamesinin 32. maddesi ve kira sözleşmesinin özel şartlar bölümü 21. maddesinde sözleşmeden doğabilecek her türlü vergi, harç, resim, SSK primi ve her ne isim altında olursa olsun her türlü giderlerin işletmeciye ait olduğu kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davalı üniversite tarafından davacıya 8.12.2010 tarihinde keşide ve 10.12.2010 tarihinde tebliğ edilen ödeme emri ile Ocak ila Aralık 2010 aylarına ait 62.976 TL kira parası ve 8.000.50 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 70.976.75 TL’nin ödenmesinin istenmesi üzerine, davacı açmış olduğu işbu dava ile, kira sözleşmesi dolayısıyla KDV borcunun olmadığının tespitini istemiştir. Gelir Vergisi Kanunu’nun 70. maddesi ile Katma Değer Kanunu’nun 1 / 1-f, 8 / 1-h ve 10 / f maddelerine göre kira geliri elde eden kiralayanların Katma Değer Vergisi alması ve elde ettikleri kira gelirinin bir bölümünü Katma Değer Vergisi mükellefi olarak vergi dairesine ödemesi vergi yasalarınca düzenlenmiş bir konudur. Öte yandan kira sözleşmesinde kira parasına KDV ekleneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel 21. maddesinde sözleşmeden kaynaklanan vergilerden kiracının sorumlu olduğunun belirtilmesi KDV’nin kiracı tarafından ödeneceğine ilişkindir. Bu düzenleme kira parasına KDV’nin eklenerek kiralayana ödeneceği anlamına gelmez. Nitekim Konya Vergi Dairesi Başkanlığı da 30.12.2011 tarihli yazısında, üniversiteye ait taşınmazların kiraya verilmesi işleminde KDV’nin matrahının bu işin karşılığında alınan bedel olup, bu bedel üzerinden genel oranda (% 18) KDV’nin hesaplanması gerektiğini, üniversitenin vergi yükümlüsü olmaması halinde kira bedeli üzerinden hesaplanıp ödenmesi

gereken KDV’nin sorumlu sıfatı ile kiracı tarafından hesaplanarak mevzuat hükümleri gereği 2 No’lu KDV beyannamesi ile beyan edilip ödenmesi gerektiğini belirtmiştir. Sözleşmede KDV’nin ayrıca ödeneceğine dair bir düzenleme yer almadığından kira parası içinde KDV’nin bulunduğunun, davacının bunun dışında ayrıca bir KDV ödemesinin gerekmediğinin kabulü ile mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile istemin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve bozma sebebine göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.