YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17353
KARAR NO : 2015/13507
KARAR TARİHİ : 02.07.2015
Mahkemesi : Feke Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi : 20/06/2014
Numarası : 2012/10-2014/240
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebebe dayanmaksızın feshedilmesine karşın davacıya hak ettiği işçilik alacakalrının ödenmediğini belirterek bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının davalı işverenden bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısman kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır . Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Dairemizce fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmektedir. Mahkemece fazla mesai ücreti alacağı tanık anlatımlarına göre hesap edilmiş olmasına karşın hesaplanan tutardan hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.