YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3543
KARAR NO : 2015/41604
KARAR TARİHİ : 18.06.2015
Tebliğname No : 6 – 2011/149158
MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/12/2010
NUMARASI : 2010/116 (E) ve 2010/355 (K)
SUÇ : Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü saat 00:30 sıralarında sanıklar K. ve U.’un yakınanın işlettiği dinlenme tesisine geldikleri, sanık Koray’ın yakınana elini uzatarak tokalaştıklarında yakınanın sanığın elinin içinde kapalı vaziyette bıçak olduğunu fark ettiği, yakınana araca bin dediği, binemeyeceğini söyleyince tesisin yan tarafına doğru götürdüğü, sanık U.’un da yanlarına geldiği, sanık Koral’ın yakınana “Sen beni kale almıyor musun, ben adama bıçağı bir kere sokarım, ben yıllarca hapis yattım, siz burada ekmek yiyorsunuz, biz yiyemiyoruz, benim sizin ekmeğinizde gözüm var, beni göreceksiniz” dediği, yakınan da şimdi durumlar bozuk, işler düzelince görürüz deyince, sanık K.ın sanık U.’u göstererek “Bu da benim muhasebecim, ben olmazsam bununla halledin” dediği, bu olaydan bir sonraki gün sanık Koral’ın yanında U. ve İ. olduğu halde tekrar geldiği ve “Beni şikayet etmişsin, ulan arap onlar beni alabilir mi, seni elimden hangi devlet kuruluşu alacak, seni öldürürüm, ben taksiye seni götüreceğim, senin parçanı bile bulamazlar, sen, sinkaf edeceğim” dediği, yakınan bir önceki geceki olay nedeniyle polise haber verdiğinden iş yerinin yakınında bekleyen polislerce sanığın yakalandığı olayda;
1- Sanıkların yağma suçunu yakınanın işlettiği dinlenme tesisinin yan tarafında işlediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-d maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde bu madde ile uygulama yapılması,
2- TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. G.. ve U.. Ş.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.