YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7131
KARAR NO : 2015/2905
KARAR TARİHİ : 24.03.2015
MAHKEMESİ : Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 12/03/2014
NUMARASI : 2013/49-2014/306
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava kiralananın erken tahliye edilmesi nedenine dayalı kira alacağı ve makul süre kirasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece makul süre kirası yönünden açılan davanın kabulüne kira alacağı yönünden açılan davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacılar vekilinin ödenmeyen kira bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında imzalanan 15.03.2011 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesiyle davalının taşınmazda kiracı olduğunu, 2012 yılı Nisan ile Temmuz ayları arası kira bedellerinin 422,55 TL eksik ödediği, Ağustos ayı kira bedelinin 2672,55 TL eksik ödendiğini taşınmazın 15.10.2012 tarihinde tahliye edildiğinden bu tarihe kadar olan kira bedelleri ile ayrıca kira sözleşmesinin süresinin 5 yıl olduğunu, kiracının sözleşmenin sona ermesinden önce mecuru terk edip anahtar teslimi yapmadığından mecurun yeniden kiraya verilinceye kadarki kirasından sorumlu olduğunu belirterek 2 ay 15 günlük kira parası 12306,37 TL olmak üzere toplam 24.052,74 TL alacağın davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili taşınmazın 31.08.2012 tarihinde boşaltıldığını, anahtarın teslim edilmeye çalışılmasına rağmen davacının anahtarları teslim almaktan kaçındığını ayrıca taşınmazın daha yüksek bir bedelle ve 2012 yılı Kasım ayında davacı tarafından kiralandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir; anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi, başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde, kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.
Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispatlanacağı hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, H.M.K.nun 200. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının (HM.K. md.200/1) üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa (H.M.K. md.200/2), bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; somut olayda mahkemece kiracının bildirdiği tarihte taşınmazın tahliye edildiği kabul edilerek sonuca gidildiği görülmektedir. Davalı- kiracı anahtar teslimi hususunda yazılı delil sunmamıştır. Bu durumda davacı- kirayaveren tarafından bildirilen tahliye tarihi esas alınarak 31.08.2012 ile 15.10.2012 tarihleri arasındaki kira bedeline de hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır
SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.