YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1963
KARAR NO : 2015/2795
KARAR TARİHİ : 23.03.2015
MAHKEMESİ : Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 14/10/2014
NUMARASI : 2014/119-2014/1277
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira parasının tespiti davasına dair karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, yıllık kira parasının 01.01.2008-01.01.2009 döneminde tenkis edilerek yıllık 11.536,00 TL olarak tespit edilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, 01.01.2008 – 01.01.2009 dönemi kira parasının yıllık 14.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin 01.08.2004 başlangıç tarihli kira kontratına istinaden davalı Belediyenin kiracısı olduğunu, kira artış oranının %60 olarak belirlendiğini, bu artış oranının ilk yıl için geçerli olduğunu ve davalı tarafından 01.08.2008-01.08.2009 dönemi için istenen kiranın fahiş olduğunu belirterek kira bedelinin üfe oranında belirlenmesine karar verilmesini, 04.06.2009 havale tarihli dilekçesinde talep edilen dönem kira parasının yıllık 11.536,00 TL olarak tespitini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,15.04.2010 günlü 2008/1248 esas ve 2010/448 karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiş kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 21.09.2010 günlü ilamı ile bozulması üzerine mahkemece 15.03.2012 günlü ve 2010/1505 esas ,2012/269 karar sayılı ilam ile 01.01.2008 – 01.01.2009 dönemi kira parasının yıllık 12.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir. Karar davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.11.2013 günlü ilamı ile davalının sair temyiz itirazları reddedilerek özetle yerinde yeniden keşif yapılmak suretiyle rayiç kira araştırılarak, 18.11.1964 gün ve 2 / 4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’na göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca kira parası belirlenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma üzerine 01.01.2008 – 01.01.2009 dönemi kira parasının yıllık 14.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
Taraflar arasında 01.08.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira sözleşmesinin hususi şartlar 2.maddesi ile yıllık kira artış oranının %60 olduğu bu oranın her yıl Maliye Bakanlığı ve Yargıtay İçtihatları doğrultusunda değişebileceği bu değişikliğin yayımlanmadığı takdirde %10 devam edeceği kararlaştırılmış kira süresinin uzayan dönem ilk yılında davacı kiracı tarafından kira bedeli %60 artış yapılarak yıllık 11.536,00 TL olarak ödenmiştir.Tespiti talep edilen dönemden önce olan 01.08.2007 -01.08.2008 dönemi için 9.680,00 TL ihtirazi kayıtla bakiye bölüm olan 19.853,00 TL ise herhangi bir ihtirazi kayıt konulmaksızın ödenmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 05.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde 17.500,00 TL kira getirebileceği belirtilmiş olup mahkemece davacının eski kiracı olması nedeniyle kira parasında hakkaniyet indirimi yapılarak yıllık kira parası 14.000,00 TL olarak tespit edilmiş ise de; Tespit edilen kira parası son dönem ödenen kira parasından az olamaz.Bu durumda davacı kiracı tarafından 01.08.2007-01.08.2008 dönemi için ihtirazi kayıt konulmaksızın 19.853,00 TL kira parası ödendiğine göre ödenenden aza hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin aylık kira bedelinin 14.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.