YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5223
KARAR NO : 2016/647
KARAR TARİHİ : 19.01.2016

Tebliğname No : 12 – 2014/376728
Mahkemesi : Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 06/11/2014
Numarası : 2014/159-2014/131
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu’nun 179/2. 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Çeşme Sulh Ceza Mahkemesi’nin 19/09/2013 tarih, 2013/367 esas, 2013/752 karar sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 15/12/2013 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği; Çeşme Sulh Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 02/05/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/11/2014 tarih, 2014/159 esas, 2014/131 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2010/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, alkollü halde araç kullanan sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 179/3. maddesi atfına yer verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (2). bendinin (1). paragrafında yer alan “179/2. maddesi” ibaresinin “TCK’nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.