YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18076
KARAR NO : 2015/3797
KARAR TARİHİ : 30.03.2015

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ve diğerleri vekili Avukat … tarafından, davalı … Genel Müdürlüğü aleyhine 06/10/2009-04/01/2010 ve 13/12/2010 günlerinde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı … vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı …’ın tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2 -Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız şikayetten kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.Yerel mahkemece, açılan asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı… vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, davalı kurum çalışanı olduklarını, davalı … Genel Müdürlüğünce sahte fatura tanzim etmek suretiyle kurumu dolandırma suçuna iştirak etmek, cürüm işlemek için teşekkül oluşturma suçlarını işledikleri iddiasıyla suç duyurusunda bulunulduğunu, haklarında kamu davası açıldığını ve beraatle sonuçlandığını beyan ederek, uğranılan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuşlardır.
Davalı, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, açılan asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden ise 12.423,78 TL’nin, davalıdan tahsili ile davacı …’a ödenmesine karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, birleşen dosya davacısı ….’ın 9.000,00 TL maddi tazminat isteminde bulunduğu, bilirkişi tarafından düzenlenen 03/03/2014 havale tarihli raporda; davacı…’ın işlemiş faiz alacağının 11.680,18 TL olarak hesaplandığı, önceki kararda bu davacı yönünden 10.568,53 TL’ye hükmedildiği, davacı hükmü temyiz etmekle birlikte, hükmün bu davacı yararına manevi tazminat açısından bozulduğu ve faiz hesabı yönünden hükmün davalı yararına bozulduğu ve davacının talebi olan 9.000,00 TL’den fazlasına hükmedilemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemede gerekçesinde açıklanan bilirkişi raporunu esas alarak bu davacı yönünden 9.000,00TL ödenmesi gerektiğini kabul etmiştir. Ancak, hüküm kısmında bu davacı lehine 12.423,78 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacı …’a verilmesine hükmedilmiş olup talepten fazlasına karar verilmiştir.
Bu durum, HUMK 74 (6100 sayılı HMK. 26) maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırıdır, verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasında 3-a) sayılı bentte bulunan “Birleşen davaya (2010/789 esas) konu maddi tazminat talebinin kabulü ile; 12.423,78 TL’nin, davalıdan tahsili ile davacı …’a ödenmesine” şeklindeki sözcük dizelerinden “12.423,78” rakamlarının çıkarılarak yerinde “9.000,00” rakamlarının yazılmasına, davacı …’ın tüm davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.