YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7404
KARAR NO : 2015/7394
KARAR TARİHİ : 02.12.2015

Mahkemesi : Ağır Ceza
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2313 sayılı Kanuna aykırılık, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : 1- TCK’nın 188/3, 62/1, 52/2-4, 53/1-3, 54/1-4, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- 2313 sayılı Kanunun 23/son, 62/1,53/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK’nın 191/2-4-5 maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
1- Sanık … hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararın incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, inceleme yapılmasına yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,
2- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçu ile 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.