Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2014/16341 E. 2015/6837 K. 27.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16341
KARAR NO : 2015/6837
KARAR TARİHİ : 27.05.2015

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … aleyhine 16/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, yersiz ödenen aidatların iadesine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne hükmedilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı organize sanayi bölgesi müdürlüğünce, aidat borcu olmamasına rağmen, aidat borcu varmış gibi talepte bulunulduğunu ve istenilen miktarı ödediğini belirterek; yersiz ödediği aidatın iadesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Dosya kapsamından, hükme esas alman bilirkişi raporunda, davacıya ait olduğu kabul edilmesine rağmen, 16604/1, 16980/12. 16998/34 parsellerle ilgili aidat hesaplaması yapılmadığı, 16960/31 parsel sayılı taşınmazla ilgili ise 2008/1. dönemden sonra aidat hesaplaması yapılmadığı ve aidat hesaplaması yapılmamasının geçerli bir nedeni varsa açıklanmadığı anlaşılmaktadır. Bıı yönüyle denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yine, bilirkişilerce dosya içerisinde bulunan davalıya ait 2007 yılı tahmini bütçe uygulama yönergesi örneğinin altındaki imzaların kime ait olduğunun anlaşılamadığı belirtilerek, bu belgede yer alan tahsil edilemeyen aidatlar için aylık %3 gecikme faizi uygulanacağına dair düzenlemenin anılan sebeple hesaba katılmadığı ve mahkemece de bilirkişi raporu benimsenerek karar verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, ilgili bakanlıktan anılan belgenin onaylı sureti istenerek sonucuna göre ek bilirkişi raporu alınması düşünülmeden karar verimesi de doğru görülmemiş, hükmün anılan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.