YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11029
KARAR NO : 2015/8705
KARAR TARİHİ : 21.05.2015

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın.85/2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde saat 20:00 sıralarında sanığın yönetimindeki otomobil ile meskun mahal dışında, iki yönlü, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplama, düz ve eğimsiz yolda kuru zeminde seyri sırasında önünde seyreden temyiz dışı katılan sanık … idaresindeki otomobili geçmek istediği sırada katılan sanık … yönetimindeki aracın yolun solunda bulunan tali yola işaret verip dönmeye başlaması üzerine katılan sanığın aracnın sol arka köşe kısmına kendi aracının ön orta kısmı ile çarpması sonucu katılan sanık …’nin aracında bulunan yolculardan annesi … ve babası …’nin öldüğü, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde bir kişinin nitelikli şekilde yaralandığı olayda; her ne kadar sanık tali kusurlu ise de, meydana gelen neticenin ağırlığı da dikkate alınarak iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun şekilde, asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, 50. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5.bendindeki “gereğince” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın TCK’nın 50/4-1a,52/2. maddeleri gereğince 910 gün adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.