YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/38145
KARAR NO : 2015/16281
KARAR TARİHİ : 15.04.2015
6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık … hakkında 10.03.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 86/23e madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; … Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 gün, 2013/494 esas, 2014/92 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderil mekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1 Kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olma dığından sanık müdafiinin, bu suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK. nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
2 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme gelince;
Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan mayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 50/6. maddesinin uygulandığı bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.