Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/27450 E. 2016/1919 K. 08.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/27450
KARAR NO : 2016/1919
KARAR TARİHİ : 08.02.2016

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
A-Sanık … (1943 doğumlu) hakkında kurulan hükmün temyiz isteminin reddine ilişkin karara yönelik incelemede;
Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması,
Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
B-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün usul ve Kanuna uygun bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılanlar (1943 doğumlu) … ile (1998 doğumlu) … vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında tehdit suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizinde ise;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
CMK’nın 223/2 (d) maddesi uyarınca sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığının kabul edilmesi karşısında, beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar (1943 doğumlu) … ile (1998 doğumlu) … vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün C. maddesinin sonundaki “ceza verilmesine yer olmadığına” şeklindeki kısmın karardan çıkarılarak yerine “CMK’nın 223/2 (d) maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.