Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/4596 E. 2015/12464 K. 02.07.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/4596
KARAR NO : 2015/12464
KARAR TARİHİ : 02.07.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 29.12.2010 tarih 2010/310E – 2010/1367K sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;
Sanık hakkında açılan kamu davasında 29.12.2010 tarihinde mühür bozmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay’a gönderilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca sanık hakkında 6352 Sayılı Kanun gereğince yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iade edildiği, iade edilen dosya üzerine mahkemenin 13.02.2013 tarihinde yeniden aynı suçtan karar verdiği anlaşılmakla, mühür bozma suçu yönünden kurulan 13.02.2013 tarih 2012/1038E ve 2013/92K sayılı hüküm yok hükmünde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında zarar giderilmediğinden bahisle manevi zararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği düşünülmeden CMK’nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 13.02.2013 tarih 2012/1038E 2013/92K sayılı hükmün temyiz incelemesinde;
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanan kaçak kullanım bedeli olan 54 TL’yi ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden; bildirimde bulunmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.