YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17364
KARAR NO : 2015/3438
KARAR TARİHİ : 12.03.2015
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/06/2014 tarih ve 2013/34-2014/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi …tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “…”, “…”, “..” ibareli markaların sahibi olduğunu, “..” ibaresiyle ilk olarak müvekkilinin akla geldiğini, davalının ise müvekkilinin markaları ile iltibas oluşturan “.” ve …” ibarelerini marka olarak tescil ettirdiğini, davalı markasının müvekkilinin markalarının devamı olarak algılanacağını ve hazır müşteri portföyünden yararlanacağını ileri sürerek, davalı markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep va dava etmiştir.
Davalı vekili, markaların görsel ve işitsel olarak benzemediğini, müvekkili markalarındaki “…” ibaresinin tamamlayıcı nitelikte bulunduğunu, davacının markaların müvekkili ile aynı faaliyet alanında kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının esas unsurunu İngilizcede yarımada anlamına gelen “..” ibaresinin oluşturduğu, bu ibarenin tescil kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden tanımlayıcı olmadığı, ibarenin “…” kelmesi ile birlikte davalı markalarında da esas unsur olarak yer aldığı, taraf markalarının işitsel, görsel ve kavramsal olarak benzer oldukları, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin en azından idari ve ekonomik bağlantı olduğu yanılgısına düşülmesinin kaçınılmaz olduğu, davacı markalarının tanınmışlığının ispatlanamadığı, davalının 2009 56100 sayılı markası kapsamındaki yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri ile geçici konaklama hizmetlerinni davacının markalarının kapsamında yer aldığı, bu markanın tümüyle hükümsüzlüğüne karar verilmesinin gerekeceği, davalının dava konusu diğer markalarının kapsamındaki ma ve hizmetler yönünden benzerlikten söz edilemeyeceği, davacı markalarının tanınmışlığı ispatlanamadığından hükümsüzlük koşullarıın gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2009 56100 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.