YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/26481
KARAR NO : 2015/11215
KARAR TARİHİ : 17.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Konut Dokunulmazlığını İhlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, üst Cumhuriyet Savcısının inceleme isteği hakkında itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Cezası ertelenen suça sürüklenen sanık hakkında, bir yıldan fazla cezaya hükmolunduğu halde, 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesine aykırı olarak mahkûm olunan ceza süresinden az denetim süresinin belirlenmesi,
b-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin 3.fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu dışındaki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c-Sanığın sarfına sebebiyet verdiği 16.00 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken 20 TL’lik tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “” TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına”’ cümlesinin ilavesi ile hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “1 yıl 6 aylık” ibaresinin ve yargılama giderine ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “1 yıl 11ay 10 günlük” , “Sanığın sarfına neden olduğu 2 adet çağrı gideri toplamından ibaret 16.00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.